De werkelijkheid, maar dan anders

 

Je loopt in een bos dat grenst aan een akker. De zon schittert tussen de bladeren en je ruikt de optrekkende dauw. Takjes kraken onder je voeten en vaag hoor je het geluid van onbekende vogels. Je hebt je smartphone in je binnenzak en je oortjes in. Een rustige stem laat je allerlei geluiden horen. Hoe de bijen nectar uit bloemen zuigen, hoe een bonte specht zich voedt met larven van kevers of hoe het bos kraakte tijdens die recente voorjaarsstorm. Tussendoor krijg je, precies op tijd, gesproken aanwijzingen over de te volgen route: “Hier ga je linksaf het zandpad op, als je wilt kun je je schoenen uittrekken en de komende 500 meter op blote voeten afleggen…”.

 

 

Het is al schemerig en je wandelt over een verlaten industriegebied. Het terrein is grotendeels vervallen, de oude luister is vergaan. Dit terrein ademt mysterie, geheimzinnigheid en vakmanschap en het ruikt er naar beton, zweet, smeerolie, hout en ijzer. Dit alles is omgeven door uitbundig woekerende natuur die je constant heen en weer slingert tussen lieflijkheid en de rauwe industriële en militaire historie. Je hebt je smartphone in je binnenzak en je koptelefoon daarop aangesloten. Een blikkerige portofoonstem spreekt je vertrouwelijk toe: “Dit veld, dit is waar het gebeurde… Hier werden de landmijnen getest. Wees voorzichtig hier! Jouw opdracht is om de laatste 3 achtergebleven mijnen hier op te sporen. Ik zet de metaaldetector vast voor je aan (klik!)”

Er klinkt zachte mysterieuze cellomuziek, na 25 meter lopen over het plein beginnen er steeds luidere pieptonen de muziek te overheersen. Na nog eens 25 meter word je onverwacht opgeschrikt door het geluid van een explosie. De stem door de portofoon complimenteert je met het succesvol onschadelijk maken van nummer 1. Door zigzaggend over het terrein te lopen lokaliseer je de twee andere ook binnen een paar minuten.

 

 

Je wandelt over de kade. Zoute wind verwart je haar, krijsende meeuwen scheren over het water. Je hebt je smartphone in je binnenzak en je koptelefoon daarop aangesloten. Een accordeon speelt op de achtergrond. Een stoere mannenstem vertelt over het leven op zee. Hoe lang het soms duurde en hoe gevaarlijk het kon zijn. Dat het zwaar was, maar dat je aan boord op iedereen kon vertrouwen. Dat ze soms zongen om de sfeer erin te houden. Je luistert mee naar een fragment van zo’n lied, je hoort ondertussen de storm bulderen en het buiswater over het dek slaan. Wat een geweld!

Terwijl je verder wandelt neemt de storm af. Bij het standbeeld van die zeeheld wordt je een vraag gesteld. Na enig zoeken heb je het gevonden. Het antwoord vul je in op het scherm van je telefoon.

 

 

Je rijdt met een taxi door Rotterdam. Zojuist ben je samen met je partner van het immense cruiseschip afgestapt voor een snelle sightseeing van de stad waar iedereen zo lovend over schrijft. De taxichauffeur stelde voor een audiotour te doen. Die heeft hij beschikbaar in jouw eigen taal. Je kunt zelfs kiezen uit een thema: haven, wederopbouw of architectuur. Terwijl de auto de Erasmusbrug over rijdt hoor je een verslag van het bombardement; vliegtuigen, sirenes en ratelend afweer geschut. De subwoofer van de taxi laat je de bominslagen gewoon voelen. De verhalen over de wederopbouw van deze stad ontvouwen zich vanzelf terwijl je er langs rijdt. Wat een indrukwekkend verhaal!